((پیشنهاد بی شرمانه))
برای مشاهده وبلاگ اصلی بنده به آدرسhani1917.blogfa.com مراجعه شود

فتحی:

 

             از فصل زمستان میگیرم...

                               سرمای دوریت را...

                                          گرمای یادت را...

                                                زمستان را با تمام سرد و گرمش دوست میدارم..

 

 

                                       ((گوش شنوا))

 

الحق والانصاف که دوست قابل اعتماد و مهربونیه...

                            گاهی اوقات فقط با اون حرف میزنم...

                                                 مثل دیشب که افکار درهم و برهمی داشتم..!

 

اومد روبروم نشست و گفت باز چته؟

بهش گفتم: نمیدونم...

     - نمیدونم بعضی از رفتارای من اشتباهه یا دیگران اشتباه برداشت میکنند؟

یه تکونی بخودش دادو پرسید: مثلا؟

گفتم:نمیدونم بعضی از صفتهای آدم مثل غرور مردانه یا حسادت زنانه چیز قشنگیه یا نه؟

     -نمیدونم انتظارعاشقی به چه دردی میخوره؟

 

یه نیشخندی زدو گفت: مثل اینکه امشب خیلی قاطی کردی ها...

                                                          ولی خب آش خاله ای ...

ادامه داد:خیلی از روحیات ما دلیل بر انسان بودن ماست ...

       و غرور مردانه یا حسادت زنانه یکی از جذابترین خصلتهای رفتاری انسانه...!

اما تمام صفتهای رفتاری انسان زمانی سازنده و زیباست که...

       ما دارای یه شخصیت کاملا با ثبات باشیم ودرغیر اینصورت نوسانات چنین رفتارهائی

                             نه تنها سازنده نیست بلکه باعث آزار و رنجش طرف مقابل میشه ..!

 

بهش گفتم:ولی اگه آدم عاشق کسی بشه لزوما رفتارش منطق بردار نیست .

خیلی تند جواب داد: شاید این برای ابتدای داستان عاشقی قابل قبول باشه ولی بایستی در

ادامه کار رفتارمونو متعادل کنیم وبا این تعادل به طرف مقابل فرصت نزدیک شدن میدیم ..

                                              - هیچوقت این فرصت طلائی رو از عشقت دریغ نکن..!

 

بهش گفتم : وقتی کسی رو دوست داری دیگه انتظارعاشقی چه مفهومی داره؟

یه خمیازه ی بلندی کشیدو گفت:انتظار به انسان قدرت میده و اونو مقاوم میکنه...

                            تا جائی که آدمی تمام توانائیهای خودشو دونه به دونه میشناسه ...

                                            - به نظر من عشق خالی از انتظار پوچ و بی فایده ست..!

 

شب با تمام سرمای زمستونی خودش از نیمه گذشته بود...

آهسته دراز کشیدم...

داشتم به حرفاش فکر میکردم...

      - به این فکر میکردم که اگه آدم گوش شنوائی داشته باشه ...

                                     حتی میتونه از سایه ی خودش هم حرفای زیادی یاد بگیره..!

 

یه چرخی زدم تا بهش شب بخیری بگم...

 

    ولی انگار دیر شده بود...

 

       آخه آقای سایه داشت خواب هفت آسمونو میدید

[ شنبه ۱۳٩٠/۱۱/۸ ] [ ٦:٥٤ ‎ب.ظ ] [ علیرضافتحی ]
          مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Pichak :.

Blog Categories
 
Others Pages